உலகின் அழகிய முதல் பெண் – லீனா மணிமேகலையின் கவிதை முகம்

சமயவேல்  நன்றி தாமரை  முப்பது ஆண்டுகளுக்கு முன்பு மேற்குத் தொடர்ச்சி மலைகளில், ஒரு பள்ளத்தாக்கின் சரிவில் பார்த்த ஆதி மனிதர்களின் குடியிருப்பில் அந்தப் பாறைகளைப் போன்றே, அந்த மரங்களைப் போன்றே வெகு இயற்கையான அந்த மனிதர்களின் அ-கலாச்சார வாழ்முறையைக் கண்டு, அது ஓர் அதிசயம் என நினைத்தேன். இயற்கையிலிருந்து ஒரு சிறிதும் பிரியாத அவர்களை, தொல்குடியினர் என்றும் பழங்குடியினர் என்றும் நாம் எழுப்பும் சொல்லாடல்களில் ஒரு

Of untold tales and unheard voices, Sunday Express, I – Witness, 26.09.10. Ranjitha Gunasekaran

http://expressbuzz.com/magazine/of-untold-tales-and-unheard-voices/209629.html   Tourists come to Dhanushkodi in Rameswaram to see ruins and the searing blue of the sea. Film crews frequently shoot there. And until last year, it was where Tamil refugees from Sri Lanka would be dropped at night

Language is my first Love. My tryst with it is poetry. Conversation with Lakshmi Krupa, IDIVA, Times of India, Sep 24, 2010

  Can you tell us a bit about yourself? Where you were born and brought up, your family, your education, etc.  I am born in a farmers family, deep down south of Tamilnadu, in a village called Maharajapuram at the

Vagina Tamilogues

Brief version Times of India Do you think the works of such women poets have helped widen society’s views on women’s bodies in some way? Do you see more women becoming aware of their bodies and not being ashamed of

செங்கடல்

(விகடனின் கேள்விகளுக்குத் தொகுப்பாக  எழுதி தந்தது) செங்கடல், சாட்சியாகவும், கதைசொல்லியாகவும் நான் நிற்கும் இடம். தனுஷ்கோடி என்பது ஒரு அசுரத்தனமான மணல் காடு. அங்கு ஓயாமல் சுழன்றடிக்கும் காற்றில் தங்கிவிட்ட ஓலமும் , முகத்திலப்பும் மணல் துகள்களின் கதைகளும் தான் என்னை செங்கடலுக்கு இழுத்து சென்றது.   செங்கடலின் கதைநாயகன் பட்டாளம் என்ற முனுசாமியுடன்    

பரத்தையருள் ராணி

  நன்றி  http://www.vallinam.com.my/issue21/poem2.html   நஞ்சாய் காய்ந்திருந்த நிலா நாளொன்று   தீண்டலற்ற கொதிப்பில்  உடலின் குறுக்கு சால் ஓடையொன்று உடைந்து  கைகளில் குருதியின் சகதி  ஏன் என்று கேட்டான் அவன் ஏறிட்டு  பார்த்த என் கண்களை  ஏற்கெனவே தெரியும் என்றான்  உறைய மறுத்த குருதியோடு போராடியபின்  உனக்கு என்ன வேண்டும் என்று கேட்டான் சாரையை சுரக்க

புதிய கவிதைகள்

 நன்றி தீராநதி (ஆகஸ்ட் 2010) 1 மண் அடுக்குகள்   நாளையை பலியிட்டிருந்த விசித்திரமான வீட்டில் தான் நான் இறந்திருக்கக்  கூடும் மறுக்கப்பட்டவை விடுபட்டவை லட்சியங்கள் அபத்தங்கள் பைசாசங்களாக மாறியதில் இருளின் நடமாட்டம் ஒரு நடனம் போல முற்றத்தில் காணக் கிடைக்கிறது சுவர்களில் கீறியிருந்த சித்திரங்களில் காளைகள் அம்பு உழவு ஏர் க ங  ச

மொழி: காட்சி: புனைவு ‘தேவதைகள்’ படத்தை முன்வைத்து…

– செல்மா பிரியதர்ஸன் இவ்வுலகை கண்கள் வழியாகவும் காதுகள் வழியாகவும் அறிந்து வைத்திருக்கிறோம். உயிரினங்கள் அனைத்துக்கும் கண்கள் மிக ஆதாரமான புலனாய் இருக்கின்றன. தன்னையும் தனதல்லாத பிற யாவற்றையும் பார்த்து, தனது இருப்பை அறிந்து கொள்ளவும் நிலைநிறுத்திக் கொள்ளவும் ஆன அடிப்படையான ஊடகமாய் இருந்து வருகிறது. கேட்பதும் பார்ப்பதும்தான் நமது உலக அனுபவங்களை உருவாக்கித் தந்திருக்கின்றன. இரண்டிற்கும்

தனிமொழியா? தீண்டத்தகாத மொழியா?

http://innapira.blogspot.com/2010/06/2_10.html பெருந்தேவியின் கவிதைகளில் சில எனக்குப் பிடிக்கும். அதை வெளிப்படுத்தவும் நான் தயங்கியதில்லை. எனக்கு உடன்பாடில்லாதவற்றை சுட்டிக் காட்டவும் தயங்கியதில்லை. அதன் விளைவுகள் தான் இந்த விவாதங்கள். ஆனால் அவரோ //இனி உங்கள் பெயரோ, உங்கள் கவிதைகளோ என் எழுத்தில் வராது. நீங்கள் எழுதும் எதையும் நான் வாசிக்கவும் மாட்டேன்// என்று அறிக்கை விடுகிறார். நல்லது.